چهارشنبه ششم خرداد 1388

بادکنک سرخ

پرسپولیس در آغاز این فصل برای قهرمانی در آسیا بسته شده بود. به عبارت دیگر، با استناد به گفته‌های علی‌آبادی، سعیدلو و حتی احمدی‌نژاد در سال گذشته، سرخپوشان پایتخت قرار بود ضمن تکرار قهرمانی در لیگ برتر، در آسیا نیز به مقام قهرمانی دست یابند. به همین خاطر، ابتدای فصل به استقلال بودجه نرساندند تا ستارگان مدنظر امیر قلعه‌نویی نظیر توره، پتروویچ، زارع و ... پرسپولیسی شوند. در ابتدای فصل نیز گمان همه بر این بود که هیچ تیمی نمی‌تواند حریف پرسپولیس شود.

اما لیگ برتر پیشین نشان داد که این تیم بی‌کفایت‌تر و نالایق‌تر از این حرف‌ها است. در میان بهت و حیرت همگان این استقلال بود که حریفان را با پنج و شش گل بدرقه می‌کرد، به طوری که همگان می‌گفتند طوفان و سیل و زلزله هم نمی‌تواند مانع استقلال شود! اما مثل اینکه واعظ آشتیانی و گروهی که وی نماینده‌ی آن‌ها است قدرت‌های فوق طبیعی داشتند که روند رو به رشد استقلال را متوقف و آن را به روند نزولی تبدیل کردند. همه چیز داشت طبق نظر این‌ها پیش می‌رفت و ذوب‌آهن با کسب قهرمانی ناحق فقط یک امتیاز فاصله داشت. اما خدا با امیرخان بود، خدا با هواداران عاشق استقلال بود. به اراده‌ی خداوند، استقلال قهرمان شد تا روسیاهی به آشتیانی و آن دارودسته بماند. پرسپولیس هم مقامی بهتر از پنجمی به دست نیاورد. در جام حذفی هم حذف شد تا فقط جام آسیا برایشان باقی بماند.

در آسیا اما وضع به گونه‌ای دیگر بود. این تیم در ساده‌ترین گروه آسیا قرار گرفت و همگان از صعود قطعی این تیم مطمئن بودند. همین‌گونه هم بود تا اینکه پرسپولیس در بازی برگشت مقابل الغرافه با ۵ گل درهم شکسته شد. به نظر می‌رسید که کار این تیم در آسیا نیز تمام شود. ولی دو معجزه روی داد تا این تیم به دور بعد صعود کند: کناره‌گیری الشارجه، و شکست الغرافه مقابل الشباب در واپسین لحظات.

حریف بعدی پرسپولیس، بنیادکار ازبکستان بود که باید در ورزشگاه آزادی به مصاف این تیم می‌رفت. همه چیز حاکی از آن بود که پرسپولیس به دور بعد صعود خواهد کرد. زیرا بنیادکار به جز ریوالدو بازیکن خوب دیگری نداشت. ولی امروز ...

بنیادکار ۱ - پرسپولیس ۰

تیم دست و پا بسته‌ی بنیادکار بدون حتی یک حمله‌ی جدی توانست در مقابل صدهزار پرسپولیسی، تیم پرسپولیس را در ورزشگاه آزادی شکست دهد تا بی‌لیاقتی این تیم در افتخارآفرینی در میادین آسیایی به همه ثابت شود.

این‌ها که هیچ‌وقت به فینال آسیا نرسیده‌اند برای ما که پنج بار فینال بودیم و دو بار هم قهرمان شدیم حرف از آبروداری در آسیا می‌زدند! این بود آبروداری؟! اگر هم ما امسال موفق نشدیم به این خاطر بود که مدیر نالایق پرسپولیسی مثل واعظ آشتیانی مدام برای تیم حاشیه‌سازی می‌کرد و نمی‌خواست تیم نتیجه بگیرد!

خلاصه، از دست دادین شما سه جام رسمی ... لیگ برتر و آسیا و جام حذفی!

| میوز آبی (آتزورو)|

چهارشنبه ششم خرداد 1388

آبي نوشت

امیر قلعه‌نویی توانست طی یک سال دو جام حذفی و لیگ برتر را به ویترین افتخارات باشگاه استقلال اضافه کند. اما واعظ آشتیانی با او همان کرد که مدیران با مربیان شکست‌خورده می‌کنند! امیر از استقلال رفت و اصفهانی‌ها از فرصت استفاده کردند و هدایت تیم بحران‌زده‌ی سپاهان ـ قهرمان احتمالی لیگ بعدی ـ را به او سپردند.

آقای واعظ آشتیانی پس از قهرمانی استقلال در لیگ برتر گفته بود که استقلال تیم بزرگی است و مربی بزرگ می‌خواهد. این مدیر شعبده‌باز تا توانست با اسم‌های بزرگ بازی کرد و عاقبت از کلاه سیلندر خود صمد مرفاوی را بیرون آورد!

شگفتا! بسیار عجیب بود که از نظر جناب مدیرعامل، قلعه‌نویی در حد سرمربیگری استقلال نبود، اما دستیارش چنین بود!

 واقعاً در میان پیشکسوتان استقلال قحط‌الرجال است که مرفاوی سرمربی می‌شود؟! با قلعه‌نویی مشکل داشتید! پس چرا دستیار او را سرمربی کردید؟! آیا امثال نامجو‌مطلق، رضا احدی، یا پرویز مظلومی شایسته‌ی سرمربیگری استقلال نبودند؟!

| میوز آبی (آتزورو)|