پنجشنبه چهارم تیر 1388

فوتبال جهان

 آمریکا       ۲ - ۰         

جوزی آلتیدور (۲۷) و کلینت دمپسی (۷۴)

آری! این همان آمریکایی است که در جام جهانی ۹۸ فرانسه از ما شکست خورد! اما آن‌ها اکنون آن‌قدر قدرتمند شده‌اند که ده نفره اسپانیای هراس‌انگیز را با شکست تلخی بدرقه می‌کنند؛ اسپانیایی که در ۳۵ مسابقه‌ی قبلی بی‌شکست مانده بود و در صدد حفظ رکورد شکست‌ناپذیری خود بود. اما آمریکا با بازی هوشمندانه و حساب‌شده‌ی خود علاوه بر راهیابی به فینال و کتب تاریخ فوتبال جهان، به سایر تیم‌ها نشان داد که چطور می‌توان از ماتادورها یک مغلوب تمام‌عیار ساخت!

چرا آمریکایی که مقابل ما یک مغلوب تمام عیار بود توانست اسپانیا را مغلوب کند اما ما نتوانستیم حتی به جام جهانی راه یابیم؟

بازی.

۱. پیش از هرچیز باید به قدرت بدنی فوق‌العاده بالای بازیکنان آمریکا اشاره کرد. این تیم نه تنها از نظر بدنی کم نیاورد، بلکه برعکس، اسپانیا بود که از نظر بدنی مقابل آمریکا کم آورد و این "کم آوردن" بخصوص در صحنه‌های به ثمر رسیدن دو گل آمریکا کاملاً مشهود بود.

۲. برخلاف حملات احساسی و کور اسپانیا، آمریکا با دفاع هوشمندانه و ضدحمله‌های حساب‌شده بازی را اداره می‌کرد. پیروزی دیشب آمریکا را نباید از اتفاق‌های فوتبال قلمداد کرد که یانکی‌ها برای تک تک لحظات بازی برنامه داشتند؛ می‌دانستند چگونه حرکات تاکتیکی و تکنیکی ماتادورها را مهار کنند. بی‌شک اگر بازی تا چند روز دیگر ادامه پیدا می‌کرد، بازهم اسپانیایی‌ها نمی‌توانستند دروازه‌ی تیم هوارد (که به نظر من ستاره‌ی بازی دیشب بود) را باز کنند.

۳. داوری بازی افتضاح بود. اسپانیایی‌ها دوبار خود را در محوطه جریمه برای پنالتی به زمین انداختند و داور یک کارت زرد هم به آن‌ها نداد. خطاهای بی‌مورد زیادی به نفع اسپانیا گرفته شد. اخراج مایکل برادلی به هیچ عنوان قابل توجیه نبود و از همه بدتر آنکه کمک داورها دو آفساید اشتباه به ضرر آمریکایی‌ها گرفتند تا اسپانیا از کابوس دریافت گل‌های سوم و چهارم رهایی یابد!

| میوز آبی (آتزورو)|