 دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387
بالاخره استقلال پس از سه سال انتظار دوباره به قهرمانی رسید و البته این تیم خیلی با مرام تر از رقیبش است که هوادارانش را هفت سال در حسرت قهرمانی نگه می دارد!
استقلال امروز نه با یک و دو گل بلکه با سه گل تیم پگاه را در هم کوبید تا دست نشان و یارانش بفهمند که تنها در روزنامه ها و مصاحبه با خبرگزاری ها می توانند حریف استقلال شوند و ماجرای آن چهار گل را باید به دست فراموشی بسپارند که در آن زمان استقلال در آشوب و فتنه غرق بود و اکنون ژنرال به این تیم بازگشته و از لشکری شکست خورده تیمی هراس انگیز ساخته است.
استقلال قهرمان شد و البته قبل از آن مجتبی جباری عزیز در سوگ پدرش نشست تا شادی قهرمانی به کامش تلخ شود. امیدوارم از این پس شادی های زندگی جباری از تلخ کامی هایش بیشتر باشد چرا که این ستاره همیشه در نبردهای حساس هواداران استقلال را شادکام ساخته است.
قهرمانی باشکوه استقلال مبارک باد. البته شرم باد بر آن مقام های لنگی عقده ای که بیشتر از هفتاد هزار بلیت نفروختند و به بهانه ی امنیت ملی اجازه ندادند استادیوم سرتاسر آبی شود! مثلا می خواهند بگویند که استقلال هوادار ندارد! تف به شرف این ناجوان مردها!
 | میوز آبی (آتزورو)|
|